Türkiye Barolar Birliği Dergisi 139.Sayı
70 Yasama Sorumsuzluğu Kurumu, Karşılaştırmalı Bir Yaklaşım:Türkiye ve Amerika ... uygulamaları ve Kongrenin defaatle tekrarlanan eylemleriyle desteklenen fiili bir anayasal yapıya dayanmaktadır. ” 97 Yine aynı şekilde Amerika’da Kongre üyelerinin işledikleri suç- lardan dolayı her türlü ceza davasında tutuklanmaları mümkündür. Gerçekten de Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi, Willi- amson v. United States (207 U.S. 425, 1908) kararında yalancı şahitlik- ten mahkûm olan Temsilciler Meclisinin bir üyesinin tutuklanmama imtiyazından yararlanamayacağına hükmetmiştir. Özetle Amerika Birleşik Devletlerinde cezaî alanda Kongre üyelerine tanınan bir gü- vencenin bulunmadığı söylenebilir. Diğer yandan Amerika Birleşik Devletlerinde kongre üyeleri mahkemelere tanık sıfatıyla da çağrıla- bilir. 98 VI. Yasama Sorumsuzluğu Kurumu Açısından Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) ve ABD Kongresinde (Temsilciler Meclisi ve Senato) Disiplin Cezası Uygulamaları HemTBMM’ye hemde ABDKongresine (TemsilcilerMeclisi ve Se- nato) baktığımızda yasama sorumsuzluğu kurumu açısından disiplin cezası uygulamalarının olduğu görülmektedir. Bu durum TBMM’de TBMM İçtüzüğü ile ABD Kongresinde ise ABD Anayasasında düzen- lenmiştir. A. Türkiye Büyük Millet Meclisi Uygulaması (İç Tüzük) Meclis çalışmalarındaki suç teşkil eden söz ve düşüncelerden do- layı milletvekillerine bir güvence sağlanmıştır. Ancak milletvekilleri her ne kadar bu suç teşkil eden söz ve düşüncelerden sorumlu tutul- mazlarsa da, bu eylemlerden dolayı kendilerine Meclis tarafından di- siplin cezası verilmesine herhangi bir engel yoktur. 99 97 McGrain v Daugherty 273 U.S. 135 (1927) p. 135. 98 Amerika Birleşik Devletlerinde yasama dokunulmazlığı hakkında bkz.: Laurance H. Tribe, American Constitutional Law, New York: Foundation Press, Cilt I, 2000: I, s. 1011-1013; John E. Nowak, Ronald D. Rotunda, J. Nelson Young, Handbook on Constitutional Law, St. Paul, Minn.: West Publishing Co., 1978, s. 236-242; Yüksel, s. 1306. 99 Bilir, s. 104; Kahan Onur Arslan, Türk Parlamento Hukuku, Adalet Yayınevi, Ankara, 2014, s. 58.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTQ3OTE1