Türkiye Barolar Birliği Dergisi 145.Sayı
498 İstanbul Barosu Seçimlerinin Çekişmeli Tarihine Bir Bakış: Mesleğin Siyaseti, Mesleğin Kimliği leşme ilişkisine dayanan bir hizmet olduğunu ve bu nedenle de amme hizmeti mahiyetinde kabul edilmesi durumunda belirli bir meslek gru- bunun kontrolünde olamayacağını ileri sürmüşlerdir. 7 Dönemin Ada- let Bakanı Şükrü Saraçoğlu, ise düzenlemeyi şu şekilde savunmuştur: “Avukatlık müessesesini, Devlet eliyle, mümkün olduğu kadar sıkı bir kontrole tâbi olmak ve onları Adliye müfettişlerinin teftişlerine tâbi bulundurmak, adliye camiasının Devlette aylık alan memurları gibi doğrudan doğruya Büyük Meclisin yakın bir alâka ile takip edeceği bir müessese haline koymak istiyoruz”. 8 Avukatlığa ilişkin bu düzenleme, Meclisin diğer hukukçu temsilcileri tarafından da uzun zamandır “ba- şıboş olan bir mesleğin bu Kanun ile tamamen inzibat altına alınması” anlamına geleceği için savunulmuştur. 9 Burada altı çizilmesi gereken husus, muhalefetin devlet korumasına sokularak ayrıcalıklı bir meslek yaratıldığına ilişkin suçlamalarına, avukatların mesleğin neden devlet korumasında olması gerektiğine ilişkin savunmalarla karşılık vermiş olmalarıdır. Bir diğer deyişle, 1938 Kanunu ile getirilen devlet müda- halesi esasen avukatlar tarafından mesleğin olumlu anlamda disipline edilmesi olarak yorumlanmış ve desteklenmiştir. İstanbul Barosu’nun siyasi erk ile olan bu ilişkisi, özellikle de çok partili dönemin siyasi, ekonomik ve toplumsal çalkantılarının Baro içindeki görünümleri bağlamında giderek karmaşıklaşmıştır. Bu kar- maşıklığın temelinde de esasen Baro’nun siyasete ne derece ve ne şe- kilde müdahale etmesi gerektiğine ilişkin tartışmalar yatmaktadır. Bir diğer deyişle, örgütün siyasi erkle kuracağı ilişki üzerine tartışmalar, İstanbul Barosu’nun ülke siyasetine ne şekilde müdahale edeceği- ne yönelik politik ve ideolojik ayrışmaları da doğurmuştur. Nitekim 1970’lerde ilk defa siyasi olarak örgütlenmiş enformel bir grubun (Çağdaş Avukatlar Grubu- ÇAG) Baro seçimlerine yönelik olarak bir koalisyon oluşturmasıyla başlayan bu ayrışma, 10 2018 yılında yapılan son yönetim seçimlerinde sekiz farklı grubun ve on farklı adayın ya- 7 Musa Toprak, Geçmişten Günümüze Avukatlık Kanunları, TBB Yayınları, Anka- ra, 2014, s. 179-180. 8 Toprak, 2014, s. 180. 9 Toprak, 2014, s. 185. 10 Emre Öngün ve Manar Hassan, “How Political Dynamics Work in Professional Organizations: The Radical Left and the Istanbul Bar Association”, Massicard Élise ve Nicole F. Watts (Der.), Negotiating Political Power in Turkey: Breaking Up the Party içinde, Routledge, NY, 2013, s. 140-156.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTQ3OTE1