Türkiye Barolar Birliği Dergisi 154.Sayı
208 İsviçre Medeni Usul Kanununda Yapılması Düşünülen Önemli Değişiklikler ... lanmamaktadır. CPC m.199’da ise tarafların (ve bazı hallerde yalnızca davacının) uzlaştırmaya başvurulmasından vazgeçebilecekleri düzen- lenmiştir. 133 İsviçre Medeni Usul Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden sonraki istatistikler, uzlaştırmanın İsviçre’de oldukça başarılı sonuçlar verdi- ğini ortaya koymuştur. Şöyle ki, uzlaştırma prosedürünün tarafların anlaşması ile sonuçlanma oranı, kantonlara göre, %50 – 80 arasında değişmektedir. 134 Uygulamada elde edilen başarılı sonuçlar üzerine birçok kanton, uzlaştırmanın istisnalarının daraltılarak kurumun uy- gulama alanının genişletilmesini talep etmiştir. 135 Tasarı ile, toplam 10 bentten oluşan bu maddede yer alan dört se- bep bakımından bazı değişiklikler yapılmıştır. Burada izlenen amaç, istisnaların daraltılarak uzlaştırmanın uygulama alanının genişletil- mesidir. CPC m.198/1, b bis bendinde, nafakaya ve çocukların akıbetine iliş- kin davalarda, ebeveynlerden biri davanın açılmasından önce çocuk koruma dairesine başvurmuşsa bu davanın uzlaştırmaya tâbi olmaya- cağı hususu düzenlenmiştir. Maddede yer alan “ ebeveynlerden birinin davanın açılmasından önce çocuk koruma dairesine başvurması ” hali uygu- lamada tereddütlere ve sorunlara yol açtığı için, Tasarı’da bu ibarenin Kanundan çıkarılarak istisnanın daha sade bir şekilde kaleme alınması teklif edilmektedir. Buna göre, çocuk koruma dairesine başvurulsun ya da başvurulmasın, nafaka ve çocukların durumuna dair diğer so- runlara ilişkin davalarda uzlaştırmaya başvurulmayacaktır. CPC m.198/1, f. bendine göre, CPC m.5 ve m.6 gereğince kanton- ların tek bir mahkemeyi görevli kıldığı davalar bakımından da uzlaş- tırmaya başvurulamayacaktır. CPC m.7’de kanun koyucu, sosyal has- talık sigortasının tamamlayıcı sigortalarına ilişkin uyuşmazlıklarda da kantonların bir mahkemenin kanton düzeyinde karar verebilecek tek 133 CPC m. 129/1’e göre dava konusunun değerinin en fazla 100.000 Frank olduğu uyuşmazlıklarda taraflar, uzlaştırmaya başvurulmaması hususunda anlaşabile- ceklerdir. Keza davalının yerleşim yeri veya merkezinin yabancı bir ülkede olma- sı, davalının oturduğu yerin bilinmemesi ve 24.03.1995 tarihli Eşitlik Hakkında Kanun’dan doğan uyuşmazlıklarda davacı, uzlaştırmaya başvurulmamasına tek taraflı olarak karar verebilecektir. 134 Rapport explicatif relatif à la modification du code de procédure civile , s.10-11. 135 Message, FF 2020, s. 2625.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTQ3OTE1