

TBB Dergisi 2015 (121)
M. İhsan SEÇKİN
363
3.2.2 Değişiklik Kayıtlarının Geçerli Olmadığı Görüşü
Doktrinde azınlıkta kalan ve Güzel ve Narmanlıoğlu tarafından
savunulan görüş ise, değişiklik kaydına geçerlilik tanıyan fıkra hük-
münün yasalaşan madde metnine alınmamasının kanun koyucunun
sözleşme kayıtlarının geçerli olmadığı yönündeki iradesini ortaya koy-
duğunu, İş Kanunu’nun 22. maddesinin emredici karakteri dikkate
alındığında da değişiklik kayıtlarına geçerlilik tanınmasının mümkün
olmadığını, dolayısıyla esaslı değişikliklerin, sözleşmede yer alan de-
ğişiklik kaydına rağmen işçinin onayı olmadan uygulanamayacağını
ileri sürmektedir.
Güzel’e
göre, Tasarıda yer alan ve değişiklik kaydına geçerli-
lik tanıyan hüküm, yürürlüğe girmiş bulunan 22. madde metininde
yer almadığından işverenin çalışma koşullarında tek yanlı değişiklik
yapma hakkını saklı tutması ve buna dayanarak tek yanlı değişiklik
yapması hukuken mümkün değildir.
84
Öğretide ağırlıklı olarak savu-
nulan görüş ise, anılan hükmün emredici niteliğini göz ardı etmekte-
dir. Mutlak emredici hükmün varlığından çok, 22. maddenin dışladığı
klasik sözleşme kuramına dayanan bu görüş taraftarları, değişiklik
üzerinde yargı denetiminin TMK. Md. 2 çerçevesinde yapılacağını
savunmaktadırlar. Bu çözüm, zaten her durumda başvurulması ge-
reken bir yöntemdir. Oysa 22. madde hükmü, “ultima ratio” ilkesinin
bir gereği olarak ve madde gerekçesinde de açıkça belirtildiği gibi, iş
koşullarında değişikliğin feshe bir seçenek oluşturması olarak değer-
lendirilmelidir.
85
Narmanlıoğlu
da kanun koyucunun bu tür saklı kayıtların ya da
sözleşme hükümlerinin yeni ısdar edilen kanun hükmüyle (22.madde)
bağdaşmayacağı mülahazasıyla hareket ettiğini, saklı kayıtların geçer-
li olacağına dair hükmü bilinçli olarak dışarıda bıraktığını ifade et-
mektedir.
86
Kanun koyucu tasarıdaki hükme iltifat etmemiş ve çalışma
koşullarında işverence yapılacak esaslı değişikliklerin, ancak kanun-
da belirlenen yönteme uyularak yapılabileceğini benimsemiştir. İşve-
84
Güzel, “Bireysel İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve İşin Düzenlenmesi”,
Yargıtay’ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi 2005, İş Hukuku
ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi, Ankara 2007; Aynı yazar, İş Gü-
vencesi”, s.120
85
Güzel, “Bireysel İş İlişkisinin Kurulması”, s.48
86
Narmanlıoğlu, İş Hukuku, s.478